Napa Valley

Voor de laatste maal reden we over de Golden Gate Bridge, wellicht hèt symbool van San Francisco. Via de US101 North en de US29 bereikten we Napa en na enig zoeken vonden we ook de zogenaamde Silverado Trail, de weg waaraan vele van de - naar wij vernamen - ongeveer 400 wineries liggen.

We waren op zoek naar de Mumm Napa winery, bekend van de champagne, die natuurlijk niet zo mag heten. We waren ruim op tijd voor de rondleiding van 13 uur, zodat we nog wat tijd hadden om rond te kijken in het winkeltje en bij de fototentoonstelling.
Gids Karri leidde het groepje van 10 bezoekers rond, waarbij de kunst van het bereiden van het goddelijke vocht uit de doeken werd gedaan. Een onderhoudende rondleiding met drie stops om een slokje te nuttigen - jummie! We kochten twee kleine flesjes, met 15% korting en daardoor nog net betaalbaar ;-)
Omdat we nog tijd zat hadden besloten we een tweede wijnhuis te bezoeken, verder noordwaarts op de Silverado Trail: Sterling. Hier worden zowel rode als witte wijnen gefabriceerd, eveneens tegen prijzen die we niet gewoon zijn uit te geven aan een flesje. De rondleiding begon hier met een ritje met de kabelbaan naar een hoger gelegen deel van het complex. Daar aangekomen werden we geacht zelf de rondleiding te doen. Op borden en met video's werd ook hier het gehele proces keurig uitgelegd. Onderweg werd er ook hier gechonken, kleine beetjes maar wel vijf kleine beetjes. Met name de Cabernet Sauvignon vonden we zeer te pruimen, evenals de Chardonnay.
We werden overigens getrakteerd op een prachtig uitzicht bovenop het complex. Hoewel de wijnrankn nog kaal zijn en de bomen voorzichtig hun bladeren laten zien, is het landschap nu al zeer fraai. Gezegend zijn zij die na ons komen!

We hebben even getwijfeld wat te doen: overnachten in het nabijgelegen Calistoga om morgen op bezoek te gaan bij Old Faithful (een geijser die eens per drie kwartier een hoeveelheid water omhoogwerkt) of doorrijden richting Sacramento. We kozen voor het laatste.
De autorit binnendoor langs het plaatsje Winters was een mooie bochtige rit door een berglandschap, met een zeer afwisselend landschap. Uiteindelijk zijn we in Davis beland, een universiteitsstadje. Het Days-Inn motel is wel wat duurder dan we hadden gehoopt, maar het heeft ook geen zin om uren door te rijden en te zoeken naar een goedkope slaapplek.

Morgen trekken we verder richting Reno. Het is de bedoeling om in Sacramento wat rond te kijken,maar het lijkt er op dat daar niet echt wat te beleven is. Wellicht slaan we Sacramento over en benutten we de gewonnen tijd later om nog wat extra's te doen. Maar... dat gaan we vanzelf wel beleven!

Hasta la vista!!

Omdat het zo lekker is...

Na een ontbijt bij Johnny Rocket's,  een eetcafé in de stijl van de jaren '50 van de vorige eeuw, liepen we naar Cannery (oude pakhuizen, nu winkels en restaurants) en vandaar naar Ghirardelli Square, bekend van de chocola. Daarna een steile klim (kuitenbijter) naar Lombard Street. San Francisco is een stad met veel steilde heuvels. Een klimmetje of juist steile afdaling is onvermijdelijk.
Een deel van de Lombard Street staat bekend als "the Crookedest Street", en de reden daarvoor blijkt wel uit de foto die hierbij gaat, genomen vanaf de Coit Tower, waar we even later op stonden.

Met de bus zijn we naar Ashbury Haight gegaan, een wijk waardoor de Haight Street loopt. Deze straat staat vol met allerlei alternatieve winkels, beethe flower power hippie jaren '70 (peace man!). Het trekt naast toeristen ook veel gespuis aan: zwervers, dope gebruikers en dealers. Toch is het een gezellige straat en hebben we een aantal leuke cd's weten te scoren in de winkel "Amoeba Music". Bakken vol met cd's van the Residents, maar van wat al niet... veel cd's gekocht!
Ook hebben we in een hippie hotel wat gedronken, later ook in een brouwerij/café.

Met de bus weer over de brug, heen en terug en verder naar het hotel, nabij Fisherman's Wharf. We sluiten ook deze dag weer af. Morgen verlaten we San Francisco en trekken we voor de laatste maal over de rode "Golden Gate Bridge" richting Napa Valley. Hopelijk kunnen we onze blog voortzetten.