Death Valley

Van Three Rivers reden we via Porterville het park "Giant Sequoia National Monument" in, om nog het laatste stukje van het park mee te pikken. Heerlijk weertje, zo'n 80 - 82 graden Fahrenheit, en dat al om een uur of negen!
We hebben die weg, de US190, niet helemaal uitgereden. Er zijn geen sequoia's meer te bekennen. Hoewel het een prachtig gebied is, wilden we graag tijdig Death Valley bereiken en er waren nog heel wat mijlen te overbruggen. In Springville tankten we en wonnen we inlichtingen in over welke wegen open en welke nog gesloten zijn (Closed For The Season - we hebben het bordje vaak gezien, maar niet altijd op tijd).
Het advies was om helemaal om te rijden via de snelweg, maar de door onszelf bedachte route door het Sequoia National Forest langs Lake Isabella bleek ook een goede mogelijkheid.

Zo gezegd, zo gedaan: bij Bakersfield namen we de US178 door het bos. Wat een prachtige woeste natuur. Vrijwel de hele route, bijna tot aan de US395, reden we langs de rivier Kern. Het landschap veranderde voortdurend: eerst vol met grote keien en rotsen en een woeste Kern, daarna een wat lieflijker landschap bij Lake Isabella, vervolgens een woestijn met duizenden Joshua Trees.

Binnen een vloek en een zucht waren we aan de rand van Death Valley. We hebben geprobeerd een kamer te krijgen in Panamint Springs, net binnen Death Valley, maar deze waren al verhuurd. Doorrijden had geen zin - het licht werd al minder van kwaliteit en we waren ook wel toe om te stoppen met rijden. We zijn teruggereden naar Lone Pine (alweer zo'n mooie naam voor een plaatsje). We hebben weer een kamer in een Comfort Inn Motel. We hebben inmiddels in het stadje gegeten, een plaatsje zoals we die kennen van de films. Nu nog even uitbuiken en morgen vroeg op om Death Valley in te trekken.

Morgenavond zullen we al in Las Vegas aankomen, één dag vroeger dan gepland. We zullen een hotel zoeken aan de noordkant van de stad, nabij Fremont Street, waar de oudere hotels zich bevinden. De dagen daarna zitten we in hotel New York New York, op the Strip.

Maar dat komt allemaal nog wel....

Hoge bomen

Eerste Paasdag in Nederland, gewoon "Easter" in California, voor ons weer een dag hard werken! Het leven van een toerist is niet eenvoudig: je een weg banen door het gepeupel uit Frankrijk en Zwitserland (waarover later meer), auto rijden over bochtige weggetjes door de bergen, ploeteren door de sneeuw en vooral genieten van het vele moois wat de natuurparken te bieden hebben.

Vanuit Oakhurst vetrokken we vroeg naar King's Canyon National Park en (Giant) Sequoia National Park: beide parken lopen in elkaar over, één toegangsbewijs voldoet voor het gehele gebied. Ook hier zijn bepaalde wegen nog gesloten, naar verluidt vanwege lawinegevaar.

De natuur in Caliornia is overweldigend mooi. De letterlijke hoogtepunten van vandaag vormden de sequoia's, eeuwenoude naaldbomen die als reuzen in het woud staan tussen enorme sparren en dennen, maar die lijken nietig in vergelijking met de sequoia's.

Naar verluidt bevindt de grootste boom ter wereld, naar volume, zich hier en deze boom heeft ook een naam, en dat is "General Sherman". Voordat iedereen nu gaat faxen, mailen en bellen, dat is gerekend naar volume. Er zijn dus bomen die dikker zijn, of langer, maar deze knapen zijn bijna even dik aan de top als aan de voet en dat maakt ze zo massief.

Zoals boven te zien is op de foto, zijn de meeste sequoia's omgeven door een hek. De joekels wortelen namelijk niet erg diep. De wortels reiken maar tot ongeveer drie meter buiten de omtrek van de boom. Als alle toeristen bij, op en in de boom klauteren is er binnen de kortste keren niets meer over van de boom. Vele bomen hebben ook brandplekken, omdat men het kennelijk nodig vond om een grote fakkel te maken. Sommige van deze brandplekken zijn overigens al meer dan honderd jaar oud.
Ondanks de hekken zijn er toch nog veel lieden, met name van Franse makelij, die denken dat zo'n hek er voor de kat zijn viool staat en klimmen gewoon in de boom, voor de foto. We hebben het meerdere malen gezien en hiermee bevestigen de Fransen toch maar weer eens dat het waarschijnlijk het meest misselijke volk is dat op twee benen rondloopt. Daar komt nog bij dat ze slakken en hersenen eten en raar praten, maar dat terzijde.

We hebben de hele dag in de parken doorgebracht en hebben, toen we uitgekeken waren, een hotel gevonden in een plaatsje ten zuiden van het Giant Sequoia National Park, "Three Rivers".

Morgen gaat het weer verder: we pakken nog een stukje van een Sequoia Park mee en dan rijden we richting Death Valley, een aardig eindje te gaan. We hopen voor de ingang van het park een motel te vinden, zodat we dinsdag vroeg Death Valley binnen kunnen rijden. Later daarover meer!